De presentatie van de SAAT-president was – spectaculair maar niet verrassend – inhoudsloos, net als zijn antwoorden op vragen. Sommige bekentenissen zijn nog steeds waardevol. We herhalen ze hieronder, met in rood wat te horen was tijdens de Triodos AVA op 23-10-24.
– Hij betreurt het gebrek aan informatieverstrekking door de bank (zonder aan te geven of dit gebrek ook voor SAAT geldt); Wat hij opnieuw deed, nadat ze allemaal “voor” de gepresenteerde punten hadden gestemd.
– Hij verstrekt deze niet spontaan (Powerpoint van één blad), noch in antwoord op vragen (integendeel, hij kent geen basiszaken zoals de datum van inwerkingtreding van de wettelijke wijzigingen die ter stemming worden gebracht…) , wat erop lijkt te wijzen dat SAAT haar rol als garant niet werkelijk heeft uitgeoefend;
– Hij zinspeelde op financiële problemen en een blokkade bij de Belgische toezichthouder (?), waardoor een notering noodzakelijk zou zijn geweest;
– Hij gaf toe dat het doel altijd Euronext was: “de beursgang was nog een brug te ver, de bank was er nog niet klaar voorâ€; Dit is niet formeel erkend.
– Hij kent de kosten van het Captain-experiment niet; De AG zei niets over dit onderwerp, maar we noemden de Euronext-kosten, met variabelen afhankelijk van het gezichtspunt.
– Hij kent de waarschijnlijke beursintroductieprijs op Euronext niet;
– Hij geeft toe dat aandelenemissies onderdeel zijn van de doelstellingen; Dit punt is ten stelligste ontkend. Er werd bepaald dat de uitgifte van nieuwe aandelen geen onderdeel uitmaakte van het programma van Triodos. Maar er moet worden opgemerkt dat de maatregel om de nominale waarde naar € 1 te verlagen, werd gepresenteerd als een voorzorgsmaatregel voor het geval de bank met een grote onvoorziene gebeurtenis te maken zou krijgen! Het is duidelijk dat het aanvaarden van deze reductie betekent dat het management groen licht moet krijgen voor een toekomstige kapitaalverhoging (en dus de verwatering ervan), die gemakkelijk te rechtvaardigen zal zijn door onvoorziene elementen (precies zoals in 2020).
– Hij verwijst naar antroposofie als een kans waarop moet worden aangedrongen – het steunen van de SAAT op de GA komt neer op het deel uitmaken van een antroposofische benadering, die moet worden heroverwogen door adequate structuren op te zetten (tenzij het de bedoeling is om de antroposofische beweging om de controle over de bank terug te winnen als controlerende aandeelhouder tegen een lagere prijs, ten nadele van de huidige houders…?); Deze tussenkomst van de antroposofie in het debat kwam uiteraard niet tot de Algemene Vergadering, maar is niet minder symptomatisch voor de onthulling van een beweging die in ons land niettemin als sektarisch wordt beschouwd.
Over het algemeen komt het beeld (en waarschijnlijk de realiteit) naar voren van grote incompetentie en een gebrek aan inzet bij de uitoefening van de prerogatieven van de SAAT – wat de vraag doet rijzen over haar verantwoordelijkheid en beloning.
